دبیر کارگروه مدیریت یکپارچه و هماهنگی محیط‌های آزمون تصریح کرد / مهم‌ترین دغدغه رگولاتور میزان اثرگذاری کسب‌و‌کار در جریان تحول دیجیتال است+ ویدئو

 احمد نوروزی، دبیر کارگروه مدیریت یکپارچه و هماهنگی محیط‌های آزمون در پنل تنظیم‌گری و سندباکس و منابع انسانی رویداد ۹ ژانویه به موضوع سندباکس، فرصت‌های نوین تنظیم‌گری و حمایت از کسب‌وکارهای نوپدید همچنین تحول دیجیتال پرداخت و گفت :«در تمام حوزه‌ها و تحلیل‌های مرتبط با فناوری‌های نوظهور، در ارتباط با فین‌تک‌ها و…. تحلیل‌های بخشی، جزئی و جزیره‌ای مطرح می‌شود. در خیلی از مجامع و محافل، هر گاه اشاره‌ای به این موضوعات می‌شود، دریای بیکرانی را معرفی می‌کنند که انتها ندارد؛ چه در حوزۀ توسعۀ کسب و کار و چه تنظیم‌گری آن! به عنوان خلاصه و چکیدۀ تمام اتفاق‌هایی که می‌افتد می‌توان گفت که همۀ عزیزان اشاره به مؤلفه‌هایی داشتند که منتهی به یک متغیر بنیادی و اساسی می‌شود: تحول دیجیتال!»

نوروزی درباره تحول دیجیتال بیان کرد: «در تمام تحلیل‌ها باید مد نظر داشت که اکنون در دوران تحول دیجیتال به سر می‌بریم؛ یعنی یک سری بیزینس مدل‌ها و کسب و کارهای سنتی هستند که به پیشبرد اهداف کسب و کار خود در حوزه‌های قدیمی اقتصاد می‌پردازند و رسالت وجودی و عملکردی خود را در آنجا می‌بینند. در کنار آن موجودیت‌ها فناوری‌هایی به کمک یک عده از نوآوران آمده که بسیاری از فرآیندها را در شکلی جدیدتر و بهینه‌تر ارائه می‌دهند. بعضی‌ها یک لایه از این هم بالاتر می‌روند و هدف بیزینس مدل آنها صرفا ارائه خدمات و محصولات سنتی در بستر الکترونیکی و دیجیتال نیست؛ بلکه به دنبال ارزش‌آفرینی جدیدی در این حوزه هستند و در پی ایجاد محصولات و خدماتی می‌روند که تا به حال امکان تولید آن وجود نداشته است. اینها با استفاده از روش‌هایی فناورانه، تولید محصول و خدمتی را دنبال می‌کنند که تا به امروز میسر نبوده است.»


آیین‌نامه مدیریت و ایجاد محیط‌های آزمون تنظیم‌گری


نوروزی ادامه داد: «اکنون در مورد موضوعات و مبانی نظری می‌گوییم. در همین دوران چند اتفاق به وقوع پیوسته است؛ اول این که یک سری کسب‌وکار و بیزنس مدل به وجود آمده که تا به حال قانون و مقرراتی برای آن وجود نداشته است؛ یعنی کسب و کارهایی که در خلاء مقرراتی توانسته‌اند پا بگیرند نظام تنظیم‌گری در مورد آن‌ها نسبتاً ساکت مانده است. بخشی از مقررات و قوانین کنونی، با نگاه سنتی، برای بهینه‌یابی شرایط تا کنون تدوین شده‌اند ولی پاسخگویی کافی نسبت به این مسائل جدید ندارند. موضوع سوم این که خدمات کنونی و ماهیت بیزینس مدل‌های جدید، مثل گذشته، مرز مشخص و تفکیک شده‌ای ندارد؛ نمی‌توانیم بگوییم که این نوآوری‌ها صرفا در حوزه تنظیم‌گری بازار پول بوده یا در حوزه تنظیم‌گری بازار سرمایه! نه! فناوری آمده و مرزها را حتی در لایه تنظیم‌گری، تا حدی کمرنگ ساخته است.»

نوروزی ادامه می‌دهد: «پلتفرم‌ها و کسب‌وکارها می‌آیند و خدمات جامعی را ارائه می‌دهند که قدری فراتر از مرزبندی‌های سنتی است. نهایتا مسئله چهارم این است که کسب‌وکار می‌خواهد در کجای اکوسیستم نقش آفرینی و ارزش‌آفرینی کند. طبیعی است که کسب‌وکار از منظر بیزینسی خودش به موضوع می‌نگرد و تنظیم‌گر هم دغدغه‌ها و اقتضائات خاص خودش را دارد. اینجاست که ظاهراً یک نقطۀ اصطکاک پیش می‌آید؛ لازم است که ادبیاتی شکل گیرد و همگرا شود. از سال ۱۳۹۸، مرکز ملی فضای مجازی تلاش‌هایی صورت داد و نهایتا «آیین‌نامۀ مدیریت و ایجاد محیط‌های آزمون تنظیم‌گری» را به تصویب و ابلاغ رساند.»

او در ادامه با اشاره به هدف آیین‌نامه مدیریت و ایجاد محیط‌های آزمون تنظیم‌گری گفت: «هدف از آن آیین‌نامه، پوشش همین ملاحظات چندگانه بود که در مقدمۀ عرایض بیان داشتم. کسب و کارهایی که نظامات تنظیم‌گری و مقرره‌گذاری، تا به حال نسبت به آنها ساکت بوده، قادر به تنظیم رفتار آنها نبوده است؛ می‌توانند در محیطی آزمایشی شروع به فعالیت کنند. اسکوپ عملکردی این محیط‌های آزمون صرفا محدود به کسب‌و‌کارهای حوزه فناوری است؛ پس یک سری محیط‌های آزمون تنظیم‌گری با عنوان «سندباکس» و با ادبیات کلاسیک خاص خودش، به عنوان یک عضو جدید از اکوسیستم تنظیم‌گری و زنجیره و شبکه صنعتی به وجود آمده و ایفای نقش می‌کند.»


مهم‌ترین دغدغه رگولاتور


نوروزی درباره خروجی فرآیند محیط آزمون مطرح کرد: «خروجی چنین فرایندی شناخت و تنظیم رفتار کسب‌و‌کارهای نوپا در اکوسیستم اقتصادی به‌طور کل و اکوسیستم اقتصاد دیجیتال به طور خاص است. خیلی از گزارش عملکردها و اتفاق‌هایی که تا کنون رخ داده را تا به حال شنیدیم. یکی از نقاط کانونی ملاحظات تنظیم‌گر در مواجهه با کسب‌وکار است. نوع نگاه کسب‌و‌کار نسبت به تنظیم‌گر تفاوت دارد و مهم‌ترین دغدغه رگولاتور آن است که میزان اثرگذاری کسب‌و‌کار را در جریان تحول دیجیتال بشناسد. «این کسب‌و‌کار آمده که در جریان تحول دیجیتال چکار کند؟ اگر ما ریسک‌هایی را برایش به رسمیت می‌شناسیم، این ریسک‌ها به چه صورت پوشش داده می‌شود؟ آیا بخشی از ریسک‌ها را از طریق تنظیم‌گری پوشش می‌دهیم؟ آیا برای برخی از آنها برنامه مدیریت ریسک داریم؟ تنظیم رفتار را چگونه به انجام برسانیم؟»

در انتهای صحبت نیز نوروزی با اشاره به اثرگذاری کسب‌وکارها گفت: «اولین سؤال در مواجهه با تمام کسب‌و‌کارهای نوین همین است که «اثر آنها در حوزه‌های اقتصادی چقدر خواهد بود؟ میزان اثرگذاریشان بر شاخص‌های کلان چه خواهد بود؟» بدین ترتیب، محیط‌های آزمون تنظیم‌گری برای پاسخگویی به چنین سؤال و ایجاد ادبیات مشترک میان نوآوران فضای مجازی و نهادهای تخصصی تنظیم‌گری به وجود می‌آید. بدین ترتیب، با یکسان‌سازی ادبیات و شکل‌گیری ادبیات مشترک، فرصت‌های کسب و کار نوظهور در فضای مجازی بیش از پیش شناخته می‌شود. بدین ترتیب، بنا به‌شناختی که صاحب کسب‌وکار و نهادهای تنظیم‌گری تخصصی نسبت به مسئله دارند؛ برنامه‌ای برای مدیریت دغدغه و نگرانی‌ها می‌گذارند.»


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *